Stomatolog Warszawa
Stomatologia oraz dbanie o zdrowie zebow

MIKROMETODA ILOŚCIOWEGO OZNACZANIA AZOTU NIEBIAŁKOWEGO W OSOCZU

Posted in Uncategorized  by admin
February 24th, 2018

Ilościowe oznaczanie azotu niebiałkowego w osoczu składa się z 4 etapów, mianowicie: 1) z odbiałczenia osocza za pomocą 2°910 kwasu trójchlorooctowego ; 2) z przeprowadzenia całego azotu niebiałkowego w siarczan amonu; 3) z wyzwolenia za pomocą ługu sodowego azotu w postaci amoniaku z siarczanu amonu i związania amoniaku przez kwas siarkowy; 4) z oznaczenia nadmiaru kwasu pozostałego po związaniu amoniaku. Przebieg reakcyj: 2 RNH2 + 2 H20 + H2S04 = (NH4)2S04 + 2 ROH (NH4). 28°4 + 2 NaOH = Na2S04 + 2 NHs + 2 H20 2 NHs + H2S04 = ~NH4) 2S04 Nadmiar H2S04 + 2 NaOH = Na2S04 + 2 H20. Odczynniki: 1) roztwór fizj ologiczny soli kuchennej; 2) 2°910 roztwór kwasu trójchlorooctowego; 3) siarczan miedzi Kahlbauma chemicznie czysty; Sprzęt: 1) przyrząd Parnas-Wagnera; 2) mikropalnik Kjeldahla; 3) mikrokolbki kjeldahlowskie a 25 mI; 4) łaźnia wodna; 5) mikrobiureta; 6) probówka z podziałkami; 7) pipety do kwasu siarkowego i do ługu sodowego; 8) sączki Schleicher-Schtilla N 5953 marki Selecta lub porcelanowe sączki Schotta 94. Etap 1: Do probówki z podziałkami wlewa się 4 ml osocza i dodaje 8 ml wody dwukrotnie przekroplonej lub roztworu fizjologicznego soli kuchennej oraz 8 ml 2070 kwasu trójchlorooctowego, po dokładnym zmieszaniu przesącza i probówkę umieszcza w łaźni wodnej o ciepłocie 400C na 4-5 minut, po czym sączy się płyn przez sączek Schleicher-Schiilla lub Schotta. Etap 2: Uzyskany przesącz służy do 2 oznaczeń, wykonywanych jednocześnie dla kontroli. Do mikrokolbki kjeldahlowskiej wlewa się 5 ml przesączu (zawierającego 1 mi osocza) i dodaje się jeden kryształek siarczanu miedzi raz 2 ml stężonego kwasu siarkowego. Kolbkę wstawia się do mikropalnika i spala się jej zawartość. Gdy zawartość przybierze barwę seledynową lub zieloną i zupełnie się wyjaśni, spala się ją jeszcze niebiałkowy przeszedł w siarczan amonu. Płyn ostudza się i wlewa do niego po ścianie kolbki około 5 ml wody przekroplonej dwukrotnie, a to w tym celu, żeby płyn stał się zupełnie przejrzysty, zielononiebieski. Etap 3: Do kolbki a przyrządu Parnas-Wagnera wlewa się przez lejek b wody przekroplonej dwukrotnie, po czym zamyka się zaciski c i d, otwiera zacisk e i wodę w kolbce podgrzewa. Gdy woda zacznie gotować się, podstawia się do przyrządu odbieralnik f, wypełniony ściśle 6-8 mI N/100 kwasu siarkowego, do którego dodaje się kroplę roztworu czerwieni metylowej jako wskaźnika, przy czym rurka g chłodnicy h musi być zanurzona w kwasie, i włącza się chłodnicę. Otworzy- wszy zacisk j wlewa się zawartość mikrokolbki kjeldahlowskiej przez lejek i do naczynia destylacyjnego k, przepłukuje się mikrokolbkę kilku ml wody dwukrotnie przekroplonej i opłuczyny wlewa się takie do naczynia destylacyjnego. (Przed wlewaniem zawartości mikrokolbki do naczynia destylacyjnego pokrywa się zewnętrzną jej powierzchnię tuż przy wylocie cienką warstewką wazeliny, a to dla uniknięcia straty pewnej ilości zawartości podczas jej przelewania do naczynia destylacyjnego). Zamknąwszy teraz zacisk j wlewa się do lejka i 4070 ługu sodowego tak, by jego ilość była prawie dwukrotnie większa niż ilość użytego w drugim etapie kwasu siarkowego, i otwierając zacisk j przeprowadza się ług do naczynia destylacyjnego bacząc, by część ługu. pozostała w lejku po zamknięciu zaciska i. Zamknąwszy teraz zacisk e otwiera się natychmiast zacisk d i nadal gotuje się wodę w kolbce aż do wrzenia przez 5 minut. W ten sposób cały amoniak, powstały w naczyniu destylacyjnym, zostaje wyparty przez parę wodną do odbieralnika f i tutaj związany przez kwas siarkowy. Odbieralnik f obniża się teraz tak, by koniec rurki 9 znajdował się powyżej poziomu kwasu siarkowego i wodę w kolbce gotuje się jeszcze przez 5 minut, a to dla wypłukania z wnętrza rurki g resztek kwasu siarkowego dozawartości odbieralnika f . Po opłukaniu zewnętrznej powierzchni rurki fJ wodą przekroploną dwukrotnie do odbieralnika f zawiera on kwas siarkowy, który pozostał po związaniu amoniaku. Etap 4 : Dla określenia ilości tej pozostałości ogrzawszy ją miareczkujemy N/100 ługiem sodowym aż do zniknięcia czerwonego zabarwienia. Obliczenie: Ilość ml zużytego N/100 ługu, sodowego, odjęta od ilości ml N/100 kwasu siarkowego, wlanego do odbieralnika przed przekraplaniem, równa się ilości N/100 kwasu siarkowego, zużytego do całkowitego związania amoniaku, powstałego ze związków zawierających azot niebiałkowy. Stąd łatwo obliczyć ilość azotu niebiałkowego, gdyż 1 ml N/100 kwasu siarkowego odpowiada 0,14 mg azotu. Po ukończeniu badania powinno się przemyć cały przyrząd, W tym celu odstawia się palnik spod kolbki a. Pociąga to za sobą ochłodzenie powietrza w przyrządzie z następowym wciągnięciem zawartości naczynia destylacyjnego k do płuczki l. Po opróżnieniu płuczki przez otwarcie zaciska e zamyka się go, przez lejek i wlewa się do naczynia destylacyjnego wody przekroplonej dwukrotnie, znowu wodę w kolbce podgrzewa, po kilku minutach palnik odstawia, po przejściu płynu z naczynia destylacyjnego do płuczki ją się opróżnia i takie postępowanie powtarza kilkakrotnie, [przypisy: dentysta płock, dentysta poznań, dentysta bydgoszcz ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Powiązane tematy z artykułem: dentysta bydgoszcz dentysta poznań dentysta płock