Stomatolog Warszawa
Stomatologia oraz dbanie o zdrowie zebow

Lenalidomid plus Deksametazon w przypadku mnogiego szpiczaka mnogiego wysokiego ryzyka AD 5

Posted in Uncategorized  by admin
July 6th, 2018

Współczynnik ryzyka dla progresji do szpiczaka mnogiego z leczeniem wynosił 0,18 (przedział ufności 95% [CI], 0,09 do 0,32; P <0,001) (Figura 2A). Objawowa choroba rozwinęła się u 47 pacjentów w grupie obserwującej (76%), w porównaniu z 13 pacjentami w grupie leczonej (23%). Podczas leczenia podtrzymującego 24 pacjentów miało biologiczną progresję, a do leczenia włączono małą dawkę deksametazonu (zgodnie z poprawką do protokołu) u 18 pacjentów. Przy medianie okresu obserwacji wynoszącej 26 miesięcy (zakres od 4 do 40) u 3 pacjentów wystąpiła częściowa odpowiedź, u 11 wystąpiła stabilna choroba bez objawów, a objawowy szpiczak wystąpił u 4. U jednego pacjenta wystąpiła progresja po 12 miesiącach stabilnej choroby. Spośród 6 pacjentów, którzy nie otrzymywali deksametazonu w czasie postępu biologicznego, wystąpił objawowy szpiczak w 4.
Tabela 2. Tabela 2. Najlepsze odpowiedzi podczas fazy indukcji i podtrzymania w grupie leczenia, zgodnie z analizą według protokołu. W analizie grupy terapeutycznej, która miała zamiar leczyć, w okresie indukcji 45 pacjentów (79%) miało przynajmniej częściową odpowiedź, w tym 4 (7%) z ostrą pełną odpowiedzią, 4 innymi pacjentami (7%) z pełną odpowiedzią i 6 (11%) z bardzo dobrą odpowiedzią częściową (tabela 2). Łącznie 50 pacjentów (88%) ukończyło 9 planowanych cykli terapii indukcyjnej i otrzymało leczenie podtrzymujące lenalidomidem. Po medianie 15 cykli leczenia podtrzymującego (zakres od 2 do 41), poprawa jakości odpowiedzi wystąpiła u 12 z tych pacjentów (24%): 2 pacjentów z całkowitą odpowiedzią miało poprawę do ścisłej pełnej odpowiedzi (zdefiniowany jako normalny wolny stosunek lekkiego łańcucha i brak komórek klonalnych w szpiku kostnym), pacjent z bardzo dobrą częściową odpowiedzią miał poprawę pełnej odpowiedzi, 7 pacjentów z częściową odpowiedzią miało polepszenie albo do bardzo dobra odpowiedź częściowa (u 3 pacjentów) lub pełna odpowiedź (w 4), a 2 pacjentów z chorobą stabilną miało polepszoną odpowiedź częściową i bardzo dobrą odpowiedź częściową. Ogólny wskaźnik odpowiedzi wyniósł 90%. W sumie 35 pacjentów (70%) ukończyło leczenie podtrzymujące.
Przetrwanie
W dniu 15 października 2012 r. Zmarło łącznie 4 spośród 57 pacjentów w grupie leczonej (7%) i 13 z 62 pacjentów w grupie obserwacyjnej (21%); mediana całkowitego czasu przeżycia nie została osiągnięta w żadnej z grup. Odsetek pacjentów, którzy przeżyli 3 lata po włączeniu badania, wynosił 94% w grupie leczonej, w porównaniu z 80% w grupie obserwacyjnej (współczynnik ryzyka zgonu, 0,31; 95% CI, 0,10 do 0,91; P = 0,03) (ryc. 2B). Ocena całkowitego czasu przeżycia od chwili rozpoznania tlącego się szpiczaka, z medianą obserwacji trwającą 46 miesięcy, również wskazała znaczną poprawę we wczesnej interwencji (wskaźnik przeżycia po 5 latach, 94% w grupie leczonej vs
[więcej w: anatomia palpacyjna, bortezomib, dentysta gliwice ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Powiązane tematy z artykułem: anatomia palpacyjna bortezomib dentysta gliwice