Stomatolog Warszawa
Stomatologia oraz dbanie o zdrowie zebow

Lenalidomid plus Deksametazon w przypadku mnogiego szpiczaka mnogiego wysokiego ryzyka AD 4

Posted in Uncategorized  by admin
September 8th, 2018

Badanie szkieletowe wykonano podczas fazy badań przesiewowych i powtórzono je później tylko w przypadku pojawienia się objawów klinicznych. Bezpieczeństwo oceniano co miesiąc do 30 dni po podaniu ostatniej dawki badanego leku w grupie leczonej i do zaprzestania badania w grupie obserwacyjnej. Analiza statystyczna
Wyliczyliśmy, że próba 120 pacjentów (60 pacjentów na grupę) dałaby 80% mocy do wykrycia współczynnika ryzyka 0,54 na czas do progresji do objawowego szpiczaka w grupie leczonej w porównaniu z grupą obserwacyjną. Zastosowano jednostronne badanie w celu oszacowania wielkości próbki na podstawie pierwotnego punktu końcowego, ponieważ badano tylko efekt w oczekiwanym kierunku (wyższość leczenia). Wszystkie analizy skuteczności oparto na populacji z podziałem na protokoły, która była ograniczona do pacjentów, którzy spełniali kryteria kwalifikowalności, ale oceny bezpieczeństwa były oparte na populacji, która miała zamiar leczyć. Czas do progresji do objawowego szpiczaka i całkowitego przeżycia oszacowano za pomocą metod Kaplana-Meiera, a istotność określono za pomocą dwustronnego testu logarytmicznego.
Wyniki
Pacjenci i leczenie
Rysunek 1. Ryc. 1. Randomizacja i obserwacja pacjentów włączonych do badania. Łącznie 125 pacjentów poddano randomizacji (wykluczono 6 pacjentów, ponieważ nie spełniali kryteriów tlącego się szpiczaka mnogiego z wysokim ryzykiem progresji); 57 pacjentów zostało przydzielonych do leczenia lenalidomidem i deksametazonem, a 62 zostało przydzielonych do obserwacji.
Tabela 1. Tabela 1. Podstawowa charakterystyka demograficzna i kliniczna populacji pop-protokołu. Pomiędzy 8 listopada 2007 r. A 9 czerwca 2010 r. Losowo wybrano 125 pacjentów (wykluczono 6 pacjentów, ponieważ nie spełniali kryteriów tlącego się szpiczaka mnogiego z wysokim ryzykiem progresji); 57 pacjentów przydzielono do leczenia lenalidomidem i deksametazonem, a 62 pacjentów przydzielono do obserwacji (ryc. 1). Wyjściowe cechy demograficzne i choroby były dobrze zrównoważone między dwiema grupami (tabela 1).
Skuteczność
Ryc. 2. Ryc. 2. Wyniki przeżycia w pop-protokole. Panel A pokazuje szacunki Kaplana-Meiera dotyczące czasu przejścia do choroby objawowej. Panel B pokazuje całkowity czas przeżycia od daty włączenia do badania. Panel C pokazuje całkowite przeżycie od daty diagnozy tlącego się szpiczaka mnogiego.
Ostateczna data zakończenia badania to 15 października 2012 r. Mediana okresu obserwacji wynosiła 40 miesięcy (zakres od 27 do 57). Mediana czasu do progresji do objawowej choroby nie została osiągnięta w grupie leczonej i wynosiła 21 miesięcy w grupie obserwacyjnej (P <0,001) [podobne: nadczynność tarczycy u mężczyzn, dentysta dla dzieci, badania w kierunku celiakii ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Powiązane tematy z artykułem: badania w kierunku celiakii dentysta dla dzieci nadczynność tarczycy u mężczyzn